Brouwhuis Oisterwijk / Bedaux de Brouwer Architecten

nowoczesna-STODOŁA_Bedaux-de-Brouwer-Architecten_Brouwhuis-in-Oisterwijk_11

delikatny ekologiczny ślad czyli > idealna nowoczesna STODOŁA <

Brouwhuis w Oisterwijk zaprojektowany przez Bedaux de Brouwer Architecten. Jacq. de Brouwer zaprojektował w pobliżu Oisterwijk minimalistyczny dom jednorodzinny. Krajobraz okolicy stanowią lasy i torfowiska. Wydłużona bryła budynku zdaje się falować. Wnętrze zostało opracowane przez studio architektoniczne INA MATT, natomiast zaprojektowaniem ogrodu oraz krajobrazu zajęło się biuro architektury krajobrazu MTD. Ten wyjątkowy projekt cechuje wykonanie z iście rzemieślniczą precyzją oraz staranne zaprojektowane detale.

Hol stał się częścią domu mieszkalnego, która najbardziej straciła na znaczeniu – pisze Bill Bryson w swojej książce At Home. A ShortHistory of Private Life. Przez długi czas hol był najważniejszą częścią domu, dokładniej ujmując: hol był domem. Brouwhuis w Oisterwijk można nazwać nowoczesnym i wyjątkowo komfortowym wariantem archaicznego Fachhallenhaus. Poprzez położenie w zalesionym obszarze, w otoczeniu dwóch torfowisk, wybór materiałów i prostą formę budowy z dachem dwuspadowym, budynek przypomina stodołę. Nawiązanie do typologii pasującej do typowego brabanckiego krajobrazu było jednym z warunków określonych przez organizację Natuurmonumenten, aby móc postawić budynek w tym pięknym miejscu. Poprzez pokrycie drewna czarną bejcą i skromną, surową fasadę dom jest praktycznie niewidoczny zza ciemnych drzew. Tutaj kończy się podobieństwo ze stodołą. Wertykalne pokrycie drewnianymi palami tworzy rytmiczny wzór, który przechodzi także przez fasadę i dach. Drewno zostało przymocowane do szkieletu budynku za pomocą gwoździ i śrub wykonanych ze stali nierdzewnej. Wiele elementów domu, takich jak rynny, odpływy wody deszczowej i aluminiowe pasy nadrynnowe, zostało celowo ukryte lub jak najbardziej możliwie delikatnie zaakcentowane. Zachodnia i wschodnia część fasady domu składa się głównie ze szkła. Dzięki temu zostało zachowane ciągłe połączenie wizualne z krajobrazem. „Czarny z zewnątrz, jasny od środka” oraz powierzchnia ścian wystarczająca do zawieszenia dwóch wielkoformatowych obrazów – tak opisują zleceniodawcy główne idee tego projektu. Przestrzeń domu została linearnie wydzielona, składa się z przewężeń i rozszerzeń w głównej bryle holu. Pokój gościnny, kuchnia z jadalnią oraz studio są oddzielone od wewnętrznej powierzchni dachu jedynie wolno stojącymi w holu modułami i szkłem. Przejrzystość sprawia, że długość domu jest znacząca i tworzy ramę dla krajobrazu. Tak rodzaj strategii zagospodarowania przestrzennego jest często stosowany, na przykład w Frederick

Farmhouse Glenna Murcutta, a źródłem inspiracji są zapewne szlacheckie i mieszczańskie amfilady. Ogrom domu można poczuć dopiero wewnątrz. Podstawą wnętrza są trzy materiały i kolory: szary lany beton (podłoga), kremowo-białe tynki (ściany) oraz drewno świerkowe pomalowane mlekiem wapiennym (kolumny, krokwie, belki i łaty). Ta surowość w wyborze materiałów i dopracowanie szczegółów w elementach, takich jak parapety ze szkła mlecznego, podświetlenie LED pomiędzy belkami oraz szafki i półki zintegrowane w moduły z drzwiami, które raz otworzone, znikają w powierzchni ściany, wzmacniają niesamowity efekt wnętrza.

Równowaga

Punktem wyjścia dla architektury Murcutta jest jak najmniejsze wyrządzenie szkody wybranemu miejscu oraz troska o efektywną oszczędność energii w budynku, poprzez dopasowanie go do specyficznego klimatu. Te cechy można także dostrzec w projekcie Brouwhuis. Poprzez zamkniętą północą fasadę, otwartą południową wraz z odbijającymi ciepło, izolującymi oknami trójszybowymi, ogrzewaniem podłogowym i wentylacją z odzyskiem ciepła, budynek jest dobrze dopasowany do miejsca i klimatu. Koszty ogrzewania są według zleceniodawcy nieznaczne. Pokrycie fasady będzie wraz z upływem czasu szarzeć i prawdopodobnie w miejscach, do których nie będzie dochodziło słońce pojawią się mchy. Dom ma zrosnąć się z tym miejscem. Osobiście oczekiwałem innego planu na zagospodarowanie tego wyjątkowego miejsca: autonomicznego domu, który sam generuje energię i oczyszczając się zwraca naturze „odpad”. Lub dom z elementów prefabrykowanych, który po swoim rozpadzie nie pozostawiłby żadnych śladów. W tym projekcie projektantowi i zleceniodawcy przyświecał jednak inny cel: stworzenie komfortowej przestrzeni mieszkalnej i rozkoszowanie się krajobrazem. Oraz ponadczasowość, która nie ulega szaleństwu krótkotrwałych mód. Ten cel z pewnością został osiągnięty.

Japońskie domy jednoizbowe

Japońskie mieszkania w centrach miast wciąż najczęściej składają się z jednego pokoju. Zamiast amfilad i ciągłego zróżnicowania przestrzeni, Japończycy często stosują różnorodne elementy, które można przesuwać i obracać. W dużym mieście, takim jak Tokio, może być to wytłumaczone wysoką ceną za metr kwadratowy budynku mieszkalnego.

System ścian kurtynowych

Poprzez zastosowanie w fasadzie czołowej systemu ściany kurtynowych Reynaers oraz systemu ścian przesuwnych CP 130-LS, Brouwhuis Bedauxa de Brouwer wygląda przejrzyście. Kółka w ścianach przesuwnych firmy Reynaers mogą przesuwać ciężar o wadze do trzystu kilogramów.

Źródła:
B. Bryson, At Home. A Short History of Private Life, Londyn 2010.
W. Wilms Floet (red.), Het ontwerp van het kleinewoonhuis, Amsterdam 2005, str. 56 i nast.
Video: www.bedauxdebrouwer.nl/bureau/info/filmpjes/filmpjes-single/100-bedaux-jacq.html.
Rozmowa autora ze zleceniodawcą dnia 4 września 2015.
Rozmowa telefoniczna autora z Jacq. de Brouwer oraz e-mail do Bedaux de Brouwer Architecten dnia 7 września 2015.

Nasz facebook